• Peloponez

    Groby Mykeńskie w Voudeni

    Voudeni znajduje się około 7 km na północ od Patry. Jest najważniejszą strefą archeologiczną w regionie Achaia i prawdopodobnie stąd wywodzą się korzenie prehistorycznej Patry.

    Na początku XX wieku odkryto tutaj pozostałości osady mykeńskiej oraz 78 grobowców datowane na okres od późnego okresu helleńskiego do sub-mykeńskiego (XVI-XI wiek p.n.e.).

    Groby mykeńskie były podziemnymi jamami do których wiódł wąski korytarz, wejście do grobowca było szczelnie zasypywane dużymi kamieniami rzecznymi. Większość grobów miało położenie wertykalne północ-południe. Były to grobowce rodzinne, w których ciała kładziono na gołej ziemi lub na cienkiej warstwie niewypalonej gliny, rzadziej w wąskich silosach. Ciała układano warstwowo, pierwsze pochowane zwłoki były zasypywane ziemią i później chowano na nich kolejne.  Zmarli byli chowani z licznymi darami jak biżuteria, zabawki, broń oraz dzbany i wazy o różnych rozmiarach i kształtach, niektóre wypełnione płynami – w dawnych wierzeniach były to rzeczy istotne do życia pozagrobowego.

    Warto zwrócić uwagę na grobowiec nr 5, gdyż znajduje się tam 6 szkieletów w oryginalnym ułożeniu, które pozostawiono jako element ekspozycji archeologicznej. Ten grobowiec miał średnicę 3,17 m, wysokość 1,25 m, ale znajdują się tu znacznie większe.

    Teren samego cmentarza zajmuje około 3 hektarów i znajduje się na wzgórzach zwanych Amygdalia i Agrapidia. Po zwiedzeniu obszaru cmentarzyska, warto udać się na płaskowyż Bartizi, który znajduje się około kilometra dalej, gdyż znajdują się tam pozostałości osady mykeńskiej. Całą przestrzeń pomiędzy cmentarzem i osadą niegdyś zajmowały pola uprawne.

    Położenie osady było niewątpliwie najbardziej strategiczne w tym regionie, gdyż posiadała naturalne  warunki obronne, z dwóch stron była ograniczona rzekami, a z tyłu ogromnym masywem pasma górskiego Panachaiki, gdzie mogło być wypasane bydło, trzoda i owce.  Łowiectwo również było praktykowane, istnieją dowody, że dieta mykeńska była bogata w mięso. W owych czasach uprawiano również winogrona oraz oliwki.

    W okresie kultury mykeńskiej mieszkańcy Voudeni prawdopodobnie wykorzystywali naturalny port do komunikacji w obszarze Morza Śródziemnego.

    Jest to doskonały  punkt widokowy z którego obecnie widać panoramę miasta Patra wraz z Zatoką Patraską i mostem Rio-Antirio.  

    Pierwsze odkrycia zostały tu dokonane w 1923 roku przez N. Kyparissis. Niestety II Wojna Światowa przerwała prace archeologów i obszar ten został zapomniany, aż do 1987 r. W 1988 r. prace zostały wznowione pod okiem Dr. Lazaros’a Kolonas’a. Projekt promowania tego obszaru powstał w 2002 roku, od tej pory można go zwiedzać.

    Na zwiedzanie tego terenu należy poświęcić około 2 godzin. Jest to bardzo rozległy (łącznie 18 hektarów) i imponujący kompleks  z wyznaczonymi ścieżkami o łącznej długości 2,5 km. Obszar jest udostępniony zwiedzającym codziennie oprócz wtorków, w godzinach 8:30-15:00 za jedyne 1€.

  • Peloponez

    Zamek w Patrze

    Prawie każde greckie miasto posiadało swój własny akropol, czyli górne miasto. Było ono osadzone na najwyższym wzniesieniu i głównie służyło kultowi religijnemu – im wyżej, tym bliżej bogów.

    Również Patra miała swój Akropol, na którym obecnie widnieją ruiny zamku frankijskiego. Zamek w Patrze to bez wątpienia najciekawszy obiekt turystyczny tego miasta.

    Od centrum miasta do zamku wiedzie kilka tras, którymi można dojechać bezpośrednio pod bramy zamku. Istnieją też inne, alternatywne trasy spacerowe. Można się tam dostać na przykład wchodząc po około 200 schodach. Widoki z samego szczytu rekompensują wysiłek włożony w „wspinaczkę”.

    Schody prowadzące do zamku.

    Teren zamku jest otwarty dla zwiedzających od wtorku do niedzieli
    oraz w święta w godzinach 8-15.

    Warto się tu wybrać, gdyż możemy podziwiać nie tylko ruiny zamku
    i otaczający je ładny park, ale również Zatokę Koryncką, która otacza miasto od północy oraz wschodu, Morze Jońskie i leżące na nim wyspy Zakynthos i Kefalonia znajdujące się na  wschodzie oraz Góry Panachaiko na południowym-zachodzie. 

    Zamek wraz ze ścianami fortyfikacji zajmuje powierzchnię 22 600 m kw.

    Na przestrzeni wieków nieco zmieniał swój kształt i zasięg, w kilku miejscach poza obecnymi murami, znajdują się pozostałości murów zamku.

    Starożytny Akropol, który tu istniał prawdopodobnie został zniszczony podczas trzęsienia ziemi i z powodu najazdów barbarzyńców.

    W drugiej połowie VI wieku podczas panowania Imperium Bizantyjskiego na jego miejscu został wybudowany zamek  w celu obrony przed najazdami barbarzyńców i od tego czasu spełniał ważną rolę w obronie miasta. Następnie był rozbudowywany przez kolejnych właścicieli. Służył również jako centrum administracyjne i militarne aż do II Wojny Światowej. 

    Kilka faktów historycznych:

    W roku 805 zamek odparł najazd Słowian i Arabów i tu zakończyła się ich inwazja, nie podążali już w kierunku południowej Grecji.

    W 1205 r. zamek był okupowany przez Franków.

    Na początku XV wieku zamek był oddany przez papieża w ręce Wenecjan i przez wiele lat był w ich posiadaniu.

    W 1458 roku zamek został zdobyty przez Ottomanów,  w 1687 r. przez Wenecjan i ponownie w 1715 r. odbity przez Ottomanów

    W latach 1769-70 zamek uległ zniszczeniu w skutek rewolucji
    o niepodległość Grecji. 1811 r. doszło do kolejnych zniszczeń z powodu eksplozji prochu strzelniczego.

    W 1828 r. zamek został wyzwolony przez francuskiego generała Maison
    i został przekształcony w koszary i więzienie.

    W 1875 roku podczas silnego trzęsienia ziemi zamek został w dużym stopniu zniszczony.